Home > Zarys uwarunkowań
Zarys uwarunkowań PDF Drukuj

W bydgosko-toruńskim obszarze metropolitalnym funkcjonują dwa ośrodki miasto Bydgoszcz z ok. 360 tys. mieszkańców oraz miasto Toruń z ok. 200 tys. mieszkańcami. To dwa największe miasta regionu, ośrodki największego wzrostu gospodarczego, jego stolice – stąd dwubiegunowość.  Jedno i drugie miasto to ośrodki o charakterze uniwersyteckim,  które są celem podróży studiującej młodzieży.

Miasta są połączone linią kolejową nr 18 oraz drogami krajowymi nr 10 i 80. Obecny stan infrastruktury kolejowej oraz brak powiązań zintegrowanych powoduje dużą uciążliwość w korzystaniu ze środków komunikacji publicznej w obszarze bydgosko-toruńskiej aglomeracji. Problem dotyczy braku platform przesiadkowych, skorelowanego rozkładu jazdy pociągów i komunikacji publicznej w miastach; oraz niedostatecznie rozwiniętej infrastruktury – np.: brak linii tramwajowej z dzielnicy Fordon największego osiedla mieszkaniowego w Bydgoszczy).

Osiągnięcie wspólnego celu było podstawą do podjęcia inicjatywy zarówno przez Samorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego, jak i Miasta Bydgoszcz, Toruń oraz Solec Kujawski.

Dnia 23 października 2008 roku nastąpiło przekazanie do Ministerstwa Infrastruktury ostatecznej karty projektu pn. „Szybka Kolej Metropolitarna w bydgosko – toruńskim obszarze metropolitarnym BiT – City” .
Projekt BiT –City umieszczony został na liście projektów indywidualnych dla Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013 w ramach działania 7.3 Transport w obszarach metropolitalnych 1 lutego 2009 r.

Fakt ten spowodował konieczność przystąpienia do rozmów ze wszystkimi stronami zaangażowanymi w realizację projektu. Rozmowy dotyczyły uszczegółowienia zakresu rzeczowego zadania oraz określenia ról poszczególnych Partnerów w projekcie, co znalazło swoje odzwierciedlenie w zawartym porozumieniu. Ministerstwo Infrastruktury wyznaczyło do sprawowania funkcji lidera i koordynatora działań Samorząd Województwa Kujawsko - Pomorskiego.

Zasadniczą kwestią było rozstrzygnięcie przynależności poszczególnych podmiotów realizujących wspólne zadanie do odpowiedniego projektu. Podstawowym warunkiem do spełnienia przez beneficjentów jest uzyskanie minimalnej wartości projektu, którą jest kwota 100 mln PLN.  A zatem część projektów, aby spełniać ten wymóg, musiała być połączona w jedno zadanie. Ukształtowała się więc wizja realizacji projektu w oparciu o 3 Podprojekty angażujące Miasto Bydgoszcz, Gminę Miasta Torunia oraz Samorząd Województwa Kujawsko – Pomorskiego.

Dla Gminy Miasta Toruń najważniejszą sprawą była i jest budowa węzła przesiadkowego przy dworcu PKP Toruń Miasto i zintegrowanie go z miejską siecią komunikacyjną.

Samorząd województwa dostrzegał natomiast bezwzględną potrzebę dokonania zmian w zakresie przebudowy Placu Pokoju Toruńskiego i likwidacji „wąskiego gardła” w postaci pojedynczego toru pod placem. Istnieje konieczność poprowadzenia drugiego toru na odcinku Toruń Miasto – Toruń Wschodni (linia kolejowa nr 353 – Plac Pokoju Toruńskiego).

Ważną sprawą jest dostosowanie infrastruktury kolejowej do prędkości 120 km/h. Duże znaczenie poza POIiŚ (usprawnienie przejazdu na odcinku toruńskim – linia 353) ma zwiększenie prędkości pociągów w relacji Toruń – Bydgoszcz, co stanowi zasadniczy aspekt przyczyniający się niewątpliwie do wzmożenia potoków podróżujących. Linia dwutorowa na całym odcinku trasy począwszy od dworca PKP Bydgoszcz Główna do dworca PKP Toruń Wschodni stanowi nieodzownie podstawową kwestię w projekcie „Szybka Kolej Metropolitalna w bydgosko – toruńskim obszarze metropolitalnym BiT–City”.

Kolejną ważną kwestią jest budowa połączenia kolejowego dworca Bydgoszcz Główna z Portem Lotniczym w Bydgoszczy.

Określone przez Partnerów obszary interwencji zostały podzielone na zadania przyporządkowane poszczególnym Podprojektom oraz te które zostaną wykonane poza projektem.

Kształt Podprojektu II odzwierciedla potrzeby taborowe Samorządu  Województwa, miasta Torunia oraz jest również powiązany z budową wiaduktu w Solcu  Kujawskim. Linia kolejowa nr 18 przecina miasto Solec Kujawski skutecznie blokując swobodne przemieszczanie się ludności – odcinając park przemysłowy od urzędów oraz osiedli mieszkaniowych.